Night Fever in Amsterdam?

Enkele weken geleden liep ik op een mooie zomeravond door Aken. Het was tijdens de zomervakantie, dus ik was niet gehaast of zo. De winkels waren net gesloten. Het werd wat minder druk in het centrum. Totdat ik tegenover de Dom langs een kerk, de St. Folian, liep waar een grote toeloop was. Jongeren deelden er kaarsjes uit. Nadat ik eerst was voorbijgelopen, ben ik teruggegaan. Uit nieuwsgierigheid. Bij de ingang van de kerk kreeg ook ik een kaarsje en een kaartje. Binnen was het donker en werd muziek gemaakt. Een gitaar, drums, een piano en een zangeres. De muziek lokte als het ware de mensen naar binnen. Op het altaar stond een monstrans opgesteld. God is de gastheer. Eromheen tientallen kaarsen. Af en toe stond iemand op uit de kerkbanken en liep naar voren om een kaarsje bij het altaar te plaatsen en een kaartje neer te leggen met een verzoek aan God in de daarvoor bestemde mandjes. Er was een serene rust. Muziek, nadenken, bidden. De mensen in de kerk waren niet anders dan de mensen die daarvoor nog in de winkelstraat liepen. Jong, oud, katholiek en niet-katholiek. Iedereen die binnenkwam bleef in de kerkbank zitten en luisteren. Minimaal een kwartier, vaak nog langer. Luisteren, bidden of lezen in 鳬n van de missaals.

Weer in Nederland vertelde ik een jongere hierover. Ze kende het fenomeen en zo hoorde ik dat dit een Night Fever avond was en dat ook al in Nederland zulke bijeenkomsten plaatsvinden. Sinds de Wereldjongerendagen in 2005 in Keulen vinden de Night Fever avonden overal in Duitsland plaats. Twee jongeren uit Bonn kwamen na de Wereldjongerendagen met het idee. Ze wilden na de Wereldjongerendagen niet teruggaan naar de ook daar best wel lege kerken. Ze wilden de geest van de jongerendagen vasthouden en organiseerden de eerste Night Fever in Bonn. Dat was zo地 succes dat nog vele zouden volgen. Inmiddels al in 30 Duitse steden, maar ook in Zwitserland, Oostenrijk, Denemarken en Nederland. Steeds in winkelstraten, steeds georganiseerd door jongeren en bijna overal een succes. In Aken is er bijvoorbeeld maandelijks zo地 avond.

De eenvoud van Night Fever verklaart allicht haar succes. De kerk openstellen om mensen voor de kerkdeur en in de winkelstraten te laten uitnodigen en tot rust te laten komen. Eerst een H. Mis en dan een avond lang aanbidding. Ook bestaat de mogelijkheid om met een priester te spreken, voor een zegening of een biecht. Het lijkt op onze stille aanbidding en dat is het in wezen ook. Door de muziek, de kaarsen, de locaties en dergelijke wordt de aanbidding alleen net wat toegankelijker gemaakt waardoor de drempel voor de toevallige voorbijganger lager wordt. De nieuwsgierigheid wordt geprikkeld. In feite wordt hij of zij door de jongeren (die eenvoudig uitnodigen om in de kerk een kaarsje aan te steken) en de muziek over de drempel geholpen tot Gods huis. Muziek raakt velen op zo地 avond meer dan het gesproken woord. In een tijd dat maar weinigen op andere wijze de weg naar de kerk weten te vinden, lijkt dit een initiatief dat navolging verdient. Wat mij betreft ook in Amsterdam, waar diverse katholieke kerken zich op plekken bevinden die daarvoor geschikt lijken.

In Nederland waren er Night Fever avonden in Utrecht en Oldenzaal. Het bisdom Roermond organiseert sinds 2012 maandelijks op koopavonden van 18 tot 21 uur een Night Fever in haar kathedraal. Gemiddeld zijn er 200 bezoekers op zo地 avond. Dat lijkt veel, maar in Keulen zijn er in de Dom avonden zo地 2.000 - 3.000 bezoekers. Hoeveel bezoekers zouden er in Amsterdam kunnen zijn? Het zou me niet verbazen als dat aantal dichter bij de aantallen van Keulen en Aken ligt, dan die van Roermond. Het zou mooi zijn als vrijwilligers de stap zouden wagen om ook in Amsterdam het initiatief voor Night Fever te nemen.

Voor meer informatie: zie zie http://koeln.nightfever.org/?i=27/.

Night fever in de Dom van Keulen met voorop de monstrans en daarachter de schrijn van de H. Drie Koningen

Maurice Essers